प्रिय शिक्षक !!

प्रिय, तिमी हामीले आफैं पढ्यौं र सन्तानलाई पनि पढायौं – २

कि पढेर र कि परेर जानिन्छ, बल्ल पो थाहा भो !

हाम्रा प्रधानमन्त्रीले बालखैमा पढेको विर्सिसके,

बाँकी दुवै नहुनु, तपाईहरुलाई अभिसाप भो !!

कापी जाँच्ने र क्यालेन्डर, बनाउनु पर्ने बेला छ –२

काठमाण्डौं धाएर, धर्ना–जुलुस गर्नु पर्ने भो !

गुरुबा र आमाको, यो गती देख्दा लाग्छ आज,

“विद्धान सर्वत्र पुज्यन्ते”, भन्ने उखान कहाँ गो !!

सिप भएका र नभएका, सबै विदेश लाग्न थाले – २

गाउँ–गाउँमा, पुस्तकालय र स्कुल खाली भो !

सत्तामा बस्नेहरु, कहिले सोच्ने हुनु कुन्नि,

शिक्षकको महत्व बुझ्न, अब ढिला भो !!

तिम्रो आवाज सत्तामा हुँदा, यी कसैले सुनेनन् – २

अब तिमीले दलको झोला, फाल्नु पर्ने भो !

आफ्नै मर्का नबुझ्नेको, कति पछि लाग्ने,

अब विगतका धोकाबाट, पाठ आफैंले पढ्ने बेला भो !!

शंकर पाण्डे ‘मुक्ति’

माडी–२, चितवन

[email protected]